Πρώτα λόγια...Προσπαθείς να ''δημιουργήσεις'' κάτι από το μηδέν. Θα δούμε... Υπάρχει υλικό. Ας είναι η αρχή, το ποιήμα του Πόε, Alone.
Στα έντερα του εν λόγω πεπτικού συστήματος, θα βρούμε υπολείματα γεύσης, ελεημοσύνες γνωστών -αγνώστων και κάποια Κέιμενα-υποκείμενα που μαγειρεύονται κάθ' οδόν. Για μπινελίκια, αρωγή, φιλόπτωχο ταμείο και κλείσιμο τραπεζιού στην Μπεζεντάκου καλέστε :

Alone - Edgar Allan Poe
     From childhood's hour I have not been
As others were; I have not seen
As others saw; I could not bring
My passions from a common spring.
From the same source I have not taken
My sorrow; I could not awaken
My heart to joy at the same tone;
And all I loved, I loved alone.
Then- in my childhood, in the dawn
Of a most stormy life- was drawn
From every depth of good and ill
The mystery which binds me still:
From the torrent, or the fountain,
From the red cliff of the mountain,
From the sun that round me rolled
In its autumn tint of gold.
From the lightning in the sky
As it passed me flying by,
From the thunder and the storm,
And the cloud that took the form
(When the rest of Heaven was blue)
Of a demon in my view.